Ο κλήρος πέφτει στον τόνο

Κόβεις και ράβεις μα οι λέξεις της αγάπης, δεν αλλάζουν.

‘’Μα καμία να μην σου περισσεύει; “ Έζησες καλή ζωή. Έζησες καλή ζωή μονολογούσε και στριφογύριζε .

Είχε έρθει στα μέρη μας, ένα μεσημέρι καλοκαιριού, από εκείνα που κάνουν είσοδο στις ζωές, μόνο οι φωτεινοί άνθρωποι. Ζούσε μόνη της, παιδιά δεν κατάφεραν να κάνουν, ο άντρας της είχε φύγει μια εβδομάδα πριν αποφασίσει να αλλάξει γειτονιά.

Κλάρα μας συστήθηκε και όλοι μας, κρεμόμασταν από τα ώριμα χείλη της , σαν να ήμασταν πάλι πρωτάκια, αρχής σχολείου.

Νομίζω πως ήταν η ανθισμένη της ζωή, με τον Ζώη της, που κουβάλαγε σε κάθε ατόφιο βήμα όταν περιδιάβαινε την γειτονιά, ακόμη και τώρα με την σκιά του θανάτου, λίγο να την θαμπώνει.

‘’Ο  κλήρος πέφτει στον τόνο’’, μου είπε την πρώτη φορά που αγόρασε ψωμί από το μαγαζί μου και μου εμπιστεύτηκε με το καλημέρα, όλη της την ζωή με τον Ζώη.

Μάλλον το ζεστό ψωμί και η αχνιστή ψυχή, έγιναν ένα με συνένοχο της στιγμής, εμένα.

Έφυγε και εκείνη μια εβδομάδα μετά τον Ζώη της, είχαν ραντεβού μονολογούσε. Έφυγε στο δείλι, παίρνοντας μαζί της, όλα τα χρώματα που πρόλαβα να μου μάθει.

Κόβεις και ράβεις μα οι λέξεις της αγάπης, δεν αλλάζουν, μονολογούσα.

‘’Μα καμία να μην σου περισσεύει; “ Έζησες καλή ζωή. Έζησες καλή ζωή.

Μονόλογος το δειλινό, έδειχνε τα χρώματα σου.

Μεσημέρια καλοκαιριού, από εκείνα που κάνουν είσοδο στις ζωές, μόνο οι φωτεινοί άνθρωποι, έμαθα να αγαπώ. Ο ηλιοτροπισμός της ψυχής της, ήταν απλά  η αφορμή.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s